From The Blog

z4

Historia

Historia kobiecej sukienki

Damska suknia to ubiór znany już starożytnym cywilizacjom. W Egipcie kobiety nosiły proste i długie suknie na szerokich ramiączkach, w przypadku zamożnych warstw społecznych wykonane z delikatnych tkanin i układane na dole w misterne fałdy. W starożytnej Grecji najpopularniejszy był zrobiony z jednego kawałka materiału strój z wełny, owijany wokół ciała, z odwiniętym górnym brzegiem. Z kolei Rzymianki zakładały szerokie suknie ściągane paskiem, na wierzch narzucając bądź pelerynkę, bądź długi pas materiału okręcany przez ramię i plecy.

z12Suknia damska uległa sporej modyfikacji wraz z nadejściem epoki średniowiecza. Szczelnie zakryte dwiema warstwami odzieży kobiece ciało, wąskie spadziste ramiona, obfitość fałd i obowiązkowe nakrycie głowy w formie czepca, to charakterystyczne cechy mody tamtej epoki. Śmielsze dekolty, głównie kwadratowe i gorsetowe góry pojawiły się w okresie renesansu. W wieku XVII prym wiedzie gorset i coraz większy dekolt, chociaż nosi się także suknie wykończone monstrualnie wielkimi krezami. Pojawia się też po raz pierwszy swoiste rusztowanie podtrzymujące dół sukni.

Wiek XVIII w modzie to wyraźna dominacja wpływów francuskich. Suknie są pięknie zdobione, szerokie, podtrzymywane stelażem na dole, z wąską, gorsetową górą i wydatnym dekoltem. Nieodłącznym atrybutem damy staje się wachlarz i perły, a w drugiej połowie stulecia wstążki i falbany. Pod koniec zaś, w epoce cesarstwa, popularnością cieszył się styl empire, z dominacją bieli, sukniami o podwyższonym stanie, lekkimi i zwiewnymi, opartymi na antycznej prostocie.

Romantyzm, który zawitał do Europy w początkach XIX wieku, przyniósł także nowe tendencje w modzie. Od roku 1815 suknie stają się bardziej obszerne i udrapowane, pojawiają się niesłychanie wielkie i bogato zdobione  kapelusze. Około połowy stulecia w modę wchodą krynoliny. Ich podstawę stanowiły metalowe stelaże pokryte tkaniną, zaś monstrualne kształty tego rodzaju sukien nie tylko całkowicie krępowały swobodę ruchów, ale też narażały ich właścicielki na spłonięcie żywcem, co się ponoć kilka razy zdarzyło naprawdę.

Na szczęście około roku 1870 krynoliny zaczęły być passe, na ich miejsce pojawiły się tiurniury, czyli małe poduszeczki przywiązywane z tyłu do talii, a wkrótce zrezygnowano z jakichkolwiek usztywnień pozostawiając kobietom swobodę ruchów. Epoka fin de siécle to co prawda jeszcze gorsety i suknie szczelnie zapięte pod szyją, ale ich dół jest powłóczysty i smukły. Ostatecznie z gorsetu kobiety wyzwolą się  po I wojnie. Modna sylwetka jest teraz niemal płaska, chłopięca, suknie przypominają tubę z obniżonym stanem, sięgają zaledwie za kolana. Od tego czasu, aż do lat 70-tych ubiegłego wieku, kiedy to pojawiło się mini i wszechobecny styl młodzieżowy, moda damska nie przeżywała gwałtownych rewolucji.

Jeśli chodzi o współczesne trendy, to najbardziej znamienną cechą jest z jednej strony ogromna różnorodność i mieszanka stylów, wynikająca także z sięgania po dawne wzory, z drugiej zakorzenienie się już chyba na stałe stylu sportowego i ulicznego w modnym designie, także w wydaniu bardziej eleganckim.